ஈழத்தைச் சார்ந்த ஆய்வாளரும், யாழ் பல்கலைக் கழகத்தில் விரிவுரையாளராக இருந்தவரும், ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவரும், தமிழீழம், புவிசார் அரசியல் மற்றும் சர்வதேச அரசியலை தொடர்ந்து ஆய்ந்துவருபவரும், உலக வரலாற்று-அரசியல் அறிவியலை ஆய்வு செய்வதை தனது முழுநேரப் பணியாகக் கொண்டிருப்பவரும், பல அரசியல்-வரலாற்று நூல்களின் ஆசிரியருமான திரு. மு.திருநாவுக்கரசு அவர்களின் கட்டுரைகள், உரைகள், காணொலிகள் இத்தளத்தில் இடம்பெறுகின்றன.
ஞாயிறு, 22 பிப்ரவரி, 2026
ஈழப்பிரச்சினையில் நடுவராக ஸ்விஸ் நாடு. அநுரா செய்யவேண்டிய 3 முடிவுகள். அழிந்த தமிழ் தலைமைகள்.
சமீபத்தில் ஈழத் தமிழருக்கிடையேயான ஒற்றுமையின்மை பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு காண ஸ்விஸ் நாடு முயல்வதாக செய்திகள் வெளியாகி இருக்கிறது. அந்நாட்டின் தூதுவர் இலங்கை பிரதமரை நேரில் சந்தித்து பேசியிருக்கிறார்.
உண்மையில் எங்கோ இருக்கும் ஸ்விஸ் நாடு இலங்கையில் உள்ள ஈழப் பிரச்சனையை அனுக வேண்டிய காரணம் என்ன. இதனால் ஈழத்தமிழருக்கு யாதொரு பயனும் ஏற்படப் போவதில்லை என்கிறார் வரலாற்றறிவியல் ஆய்வாளர் மு.திருநாவுக்கரசு அவர்கள்.
ஊடறுப்பு தளத்தின் நெறியாளர் தமிழரசுவுக்கு தந்த நேர்காணலில் இலங்கை அரசின் இந்த புதிய நகர்வு குறித்தும், ஈழப் பிரச்சனைக்கான தீர்வு குறித்தும் மு.திருநாவுக்கரசு அவர்கள் அளித்த நேர்காணல் கீழே..
நேர்காணல் காணொளி:
ஊடறுப்பு தளத்திற்கு வழங்கப்பட்ட இந்த நேர்காணல் காணொளியில் மு.திருநாவுக்கரசு அவர்கள் கூறியுள்ள முக்கிய கருத்துக்கள் சிலவற்றின் வரிச் சுருக்கம் கீழே..
இலங்கையை ஆண்ட ஆளும் அரசுகள் எதுவாக இருந்தாலும் (இடதுசாரி போல நடிக்கும் அநுராவாக இருந்தாலும்) ஈழப் பிரச்சனைக்கு சமாதானத் தீர்வு காண்பதை ஒரு போதும் செய்யமாட்டார்கள். தங்கள் அரசுகளுக்கு அப்போது ஏற்படும் நெருக்கடிகளைச் சமாளிக்க தீர்வுகளாக எதையாவது பேசுவார்கள் செய்வார்களே தவிர நீண்ட கால சமாதானத் தீர்வு அவர்கள் நோக்கமாக ஒருபோதும் இருந்ததே இல்லை. இருக்காது.
கடல்சார் கொள்கை என்பது இல்லையென்றால் ஈழத்தமிழருக்கு இலங்கையில் வாழ்வே இல்லை. பாக் நீரிணைப்பு தான் அவர்களது பலம். அதைத் தான் சிங்கள அரசுகள் தங்களது பலவீனமாக , இந்தியாவின் ஆக்கிரமிப்பு நடக்கப் போகும் பகுதியாக தொடர்ந்து கருதி வருகிறார்கள். இதுவரை தமிழர் சம்பந்தமாக இலங்கை அரசுடன் செய்யப்பட்ட எந்த ஒப்பந்தங்களிலும் பாக் நீரிணை கடலின் உரிமையில் ஈழதமிழருக்கும் பங்கு என்கிற பேச்சே எழவிடவில்லை சிங்கள அரசுகள். அந்தக் கடல் பகுதி எப்போதுமே இலங்கை அரசிற்கு சொந்தமானதாகவே கொள்ளப்பட்டது. அந்தக் கடல்பகுதியை, அதன் அதிகாரத்தை ஈழத் தமிழருக்கோ, இந்தியாவுக்கோ ஒரு போதும் இலங்கை அரசு விட்டுத் தராது. பாக் நீரிணை என்பது சோழப் பேரரசின் காலத்திலிருந்தே இந்தியாவுக்கு பலமாக இருந்துள்ளது. இப்போது இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டில் பாக் நீரிணை இல்லை.
இலங்கை அரசு, ஈழத் தமிழர் மற்றும் இந்தியா இந்த மூன்றும் சந்திக்கும் ஒரு புள்ளியில் மட்டுமே ஈழத்தமிழர் பிரச்சனைக்கான தீர்வு மையம் கொள்ள முடியும். இந்தியாவால் மட்டும் சர்வதேச அளவில் இப்பிரச்சனையை தீர்த்துவிட முடியாது. ஒரு லட்சத்து 50 ஆயிரம் இந்திய ராணுவ வீரர்களை இலங்கைக்குள் இறக்க முடிந்தாலும் இந்தியாவால் பிரச்சனையை தீர்த்துவிட முடியவில்லை. முடியாது. அதற்கு இன்னொரு பலமான வெளி அரசின் ஆதரவு இந்தியாவிற்கு தேவைப்படும். அது வீட்டோ அதிகாரமுள்ள அமெரிக்கா அல்லது ரஷ்யாவாக இருக்கமுடியும். உலகில் உள்ள வேறு எந்த நாடும் இலங்கைப் பிரச்சனையில் நேரடியாகத் தலையிட்டு தீர்வு காணவோ, பேச்சு நடத்தவோ முயலாது.
நார்வே, ஸ்விஸ் போன்றவை அமெரிக்காவின் நிழல்தள நாடுகளாக இருப்பதன் பின்னணியில், ஈழப்பிரச்சனைக்குள் தலையிட அனுமதிக்கப்படுவது ்தொடர்ந்து நடந்து வந்திருக்கிறது. ஆனால் அவற்றால் ஈழத்தமிழருக்கு பலனில்லை. அவற்றால் தீர்வும் காண முடியாது. ஆனால் ஸ்விஸ் நாட்டிலுள்ள கேன்டன்ஸ்(cantons) எனப்படும் நாடுகளற்ற நிலையை நைசாக ஈழத் தமிழர் பகுதிகளுககான தாயகமற்ற, நாடற்ற தீர்வாக திணிக்க அது சிங்களருக்கு உதவலாம்.
கடந்த மூவாயிரம் ஆண்டுகளாக ரஷ்யா இந்தியா இடையே இணக்கமான உறவே இருந்து வந்திருக்கிறது. ரஷ்யாவிலிருந்து எந்தவித படையெடுப்புகளோ, படையெடுப்புக்கான ஆயத்தங்களோ கூட இந்தியாவை நோக்கி நிகழ்ந்ததில்லை. உக்ரைன் போரில் இந்தியா ரஷ்யாவை கண்டிக்கவில்லை. மனிதநேய உதவிகள் பற்றிப் பேசியதே தவிர ரஷ்யாவை விமர்சிக்கவில்லை. பங்களாதேஷ் பிரிவினையின் போது ரஷ்யா இந்தியாவுக்கு ஆதரவாக அமெரிக்காவை எதிர்த்து நின்றது. 1998ல் இந்தியா அணு ஆயுதம் தயாரித்த போது பொருளாதார தடையை எதிர் கொண்டது. அப்போதும் ரஷ்யா இந்தியாவை கண்டித்ததோடு நின்று கொண்டது, பொருளாதாரத் தடைகள் எதுவும் இந்தியா மீது விதிக்கவில்லை.
ஈழப் பிரச்சனையை சிங்களர்கள் தமிழின அழிப்பு, இந்திய எதிர்ப்பு என்கிற ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்களாகவே பார்க்கிறார்கள். இந்திய எதிர்ப்பை பலப்படுத்த ஒரே வழி இலங்கையில் தமிழினத்தை அழிப்பதுவே. இதுவே சிங்களர்களின் இந்திய ஆதிக்க எதிர்ப்பு வாதமுமாகும்.
2024ல் அப்போதைய நெருக்கடியை சமாளித்து இந்தியாவிடமிருந்து சில பலன்களைப் பெற பிரதமர் ரணில் இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையே கடற்பாலம் கட்டப்படும் என்கிற ஒப்பந்தத்தை செய்தார். தற்போதைய ஜனாதிபதி அநுரா அதை இந்தியாவின் விஸ்தரிப்பு வாதமாக பார்ப்பதோடு, பாலம் கட்டப்படும் வாய்ப்பு இல்லை என்றும் நிராகரித்துவிட்டார். அநுரா தொழிலாளர்களோடும், ஈழத் தமிழர் பகுதிகளில் வந்து செல்ப்பி எடுத்ததோடும் விளம்பரமாகச் செய்து தன்னை முற்போக்காக காட்டிக் கொள்ளமட்டுமே செய்திருக்கிறார். தொழிலாளர்களின் தோழர் என்று படம் காண்பித்தலே அவருக்கு போதுமானதாக இருக்கிறது. நிஜத்தில் ஈழத்தமிழருக்கு அவராலும் எந்த நன்மையும் இல்லை. இன்றும் தமிழர் பகுதிகளில் சிங்கள குடியேற்றங்கள் இருக்கின்றன. தமிழர் பகுதி முழுவதும் ராணுவம் நின்று கொண்டு இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் தமிழர் பகுதிகள் என்பதே இல்லை என்பதாக ஆக்கிவிடுவதே அநுரா குமாரவின் குறிக்கோளாகவும் இருக்கிறது.
30 ஆண்டுகளான ஈழப் போராட்டத்தில் ஈழத்தில் உள்ள பெரும் அறிவுஜீவிகள், தலைமைகள், தலைவர்கள் பெரும்பாலோர் கொல்லப்பட்டனர். பிறர் இடம் பெயர்ந்து விட்டனர். பலர் விரக்தியில் அரசியலை விட்டே விலகிப் போய்விட்டனர். இன்றைய நிலையில் ஈழத்தில் தமிழருக்கு வலுவான ஒன்றுபட்ட அரசியல் தலைமைகளை இல்லாமல் அனைத்தும் சீரழிந்து நிற்கிறது.
இலங்கை அரசியல் யாப்பின் முக்கிய தூண்கள் மகாசங்கம், ராணுவம் மற்றும் ராணுவவாதம். இவையே அதன் இனவெறியை நியாயப்படுத்தி அதை நோக்கி செயல்பட துணை நிற்கின்றன. எனவே ஜனாதிபதி முறையை இலங்கை அரசால் கைவிட இயலாது. யாப்பை மாற்ற இயலாது. 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தை கைவிட நினைத்தால் இந்தியா இலங்கையை விடாது. இந்தியாவுக்கு இலங்கையில் இருக்கும் ஒரே துருப்புச் சீட்டு 13ஆவது திருத்தச் சட்டம் மட்டுமே. வேறு எதிலும் இந்தியாவை நம்பி இலங்கை இல்லை. (சீனா நேரடியாக ஈழப் பிரச்சனையில் தலையிடாது. ஆனால் இலங்கையின் வர்த்தக கூட்டாளி என்கிற அடிப்படையில் அனைத்து வகையான உதவிகளையும் இலங்கைக்கு தந்து ஆதரவாக நிற்கும்)
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக