ஆசிரியர் குறிப்பு. யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளிவரும் உதயன் பத்திரிகையின் 18.11.2006 திகதி பதிப்பில் அரசியல் ஆய்வாளர் மு.திருநாவுக்கரசு வன்னியில் இருந்து எழுதிய சென்னையில் திறவுகோல் எனும் இக்கட்டுரை முதன் முதலாக வெளிவந்தது. இக்கட்டுரையை பின்னர்"" புதினம் "" இணையத்தளமும் மறுபிரசுரம் செய்திருந்தன.
காலத்தின் தேவையை உணர்ந்து இக்கட்டுரையை நன்றியுடன் இங்கே மறு பிரசுரம் செய்கின்றோம்.
சென்னையில் திறவுகோல்.
- மு.திருநாவுக்கரசு. 18.11.2006.
திராவிட இயக்கம் தந்த ஜனநாயக எழுச்சி
"சாமானியர்களின் சகாப்தம்" என்ற கூற்றை தமிழக மக்களிடம் எடுத்துக்காட்டிய அறிஞர் அண்ணா அதன் மூலம் தமிழக மக்களை ஓர் அரசியற் சக்தியாய் 1960களில் திரட்டி எடுத்தார். மக்கள் திரள் அரசியற் சக்தியான போது எதிரிகளின் கொடி, குடை, ஆலவட்டங்கள் சரிந்து விழுந்தன. இதன் வழியே தமிழகமானது மக்கள் திரள் அரசியலுக்கு பழக்கப்பட்ட களமாகியது.
அப்படி மக்கள் திரளாக்கப்பட்ட தமிழக அரசியலின் பலம்தான் தமிழீழ மக்களின் பலமுங்கூட. இதனை உலகலாவிய அரசியல் யதார்த்தத்தில் வைத்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம்.
தமிழக மக்களை ஜனநாயக அலைக்குள் இழுத்துவிட்டதில் அண்ணாவிற்கு மிகப்பெரும் பங்கு உண்டு. அந்நியர்களிடமும், மன்னர்களிடமும், பிரபுக்களிடமும் சிக்குண்டு இருந்த அரசியல் அதிகாரத்தை மக்களின் கைகளுக்கு மாற்றுவதற்கான பெயர் தான் தேசியம்.
மன்னர்களிடமோ, வம்சங்களிடமோ, எதேச்சதிகாரிகளிடமோ, இனவாதிகளிடமோ அரசியல் அதிகாரம் சிறைப்பட்டிருக்காது. அதை மக்களின் கைகளுக்கு உரியதாக்குவதைத்தான் ஜனநாயகம் என்கின்றோம். அத்தகைய ஜனநாயகத்தை வாழ வைப்பதற்கான ஒரு வடிவமே தேசியம் என்பதாகும். ஆதலால் தேசியம் என்பது அடிப்படையில் ஜனநாயக அமைப்பு ஆகும்.
எங்கு ஜனநாயகம் இல்லையோ அங்கு தேசியம் இல்லை. அரசியல் அதிகாரம் சாமானியர்களுக்கு உரியது. மக்களே நாயகர்கள். இதுதான் தேசியத்தின் அறைகூவல். இத்தகைய அறைகூவல் 1960களில் தமிழகத்தில் துடிப்புடன் எழுந்தது.
திராவிட இயக்கத்தின் எழுச்சி என்பதும் இத்தகைய தேவையின் வெளிப்பாடுதான் "சாமானியர்களின் சகாப்தம்" என்ற இந்த ஜனநாயக உள்ளடக்கத்தைத்தான் "திராவிட இயக்கம்" என்ற இயக்கத்தின் பெயரில் மக்கள் ஆதரித்தார்கள்.
இலங்கையின் அரசும் - அரசாங்கமும், தமிழ்நாடும்
இலங்கைத்தீவின் அரசியலிலும் அரசியல் தீர்மானங்களிலும் தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு பங்கில்லை என்ற போது, தமது வாழ்நிலையை அவர்கள் தீர்மானிக்க முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்ட போது, சிங்கள இனவாதம் தனது இரும்புக்கரங்களை விரித்தபோது,
ஜனநாயகத்தின் தேவையாய் தமிழ்பேசும் ஈழ மக்கள் தேசிய வழியில் போராடப் புறப்பட்டமை தவிர்க்க முடியாத ஒரு வரலாற்று நிர்ப்பந்தமாகும். அதுவே ஜனநாயகத்திற்கான ஒரே ஒரு மூலமும் ஆகும்.
சிங்கள அரசு இனவாத ஒடுக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட்ட போது, உலகிலுள்ள அரசுகள், உலகில் ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசு என்ற ரீதியில் , சிங்கள இனவாத அரசுடன் சமரசம் செய்யும் ஒரு நடைமுறையே உலக அரசியலின் இலங்கைக்கான பொதுப் போக்காய் அமைந்தது. அதன் இனவாதப் படுகொலைகளோ அநீதிகளோ உறவாடும் அரசுகளுக்கு ஒரு அநீதியாய் தோன்றுவதில்லை.
பனிப்போரின் பின் பின்னான உலக யதார்த்தங்கள் மேலும் இந்நிலையைப் பலப்படுத்தி உள்ளன. உலகலாவிய பொருளாதார நலன்களுக்காக உலகிலுள்ள அரசுகள் எல்லாம் தம்மிடையே சமரசம் செய்து இலங்கை அரசுடனும் சமரசப் போக்கை நடைமுறையில் பின்பற்றுகின்றன.
இந்நிலையில் தமிழீழ மக்களுக்கான பலம் உலக அரசுகள் என்ற கட்டமைப்புக்குள் இருக்க முடியாது. அரசுகளிடம் நீதி, நியாயம் என்பது இல்லை. மாறாக பொருளாதார, இராணுவ, அரசியல் நலன்களே உள்ளன. இத்தகைய நலன்களுக்காக எத்தகைய அநீதியுடனும் அரசுகள் கைகோர்க்கும், ஒத்துழைக்கும்.
இந்த அடிப்டையில் இலங்கையை ஆளும் அரசுடன் உலகிலுள்ள அரசுகள் ஒத்துழைக்கும் நிலையில் உள்ளன. மனித உரிமை என்ற ஒரு கவசத்தை போர்த்துக்கொண்டு உலகிலுள்ள அரசுகள் ராஜபக்ச அரசாங்கத்தை குறை கூறினாலும் பொருளாதார, இராணுவப் பரிமாணங்களில் உலகில் உள்ள அரசுகள் ராஜபக்சவுக்கு செயல்பூர்வ அர்த்தத்தில் துணை நிற்பதன் அடிப்படையும் இதுவே ஆகும்.
இதில் "அரசு"(State), "அரசாங்கம்"(Government) என்ற பதங்களை அரசியல் விஞ்ஞான அர்த்தத்தில் பொருள் பிரித்து எடைபோட வேண்டும்.
அரசு (State) என்பது நான்கு கூறுகளை உள்ளடக்கிய அரசியல் அமைப்பு.
அவை,
1. ஒரு பரந்த நிலப்பரப்பு,
2. அந்நிலப்பரப்பின் மக்கள்,
3. மக்களின் இறையாண்மை (Sovereignty) மற்றும்
4. மக்களை நிர்வகிக்கும் அரசாங்கம் ஆகியவை.
இதில் அரசாங்கம் (Government) என்பது அரசின் ஒரு கூறு மட்டுமே. அரசாங்கம் என்பது அரசின் ஆணைகளைச் செயல்படுத்தும் கருவி அல்லது செயல்முறை அமைப்பு (Working Agency) ஆகும்.
உலகில் உள்ள அரசுகளுக்கு இலங்கையின் புவிசார் இருப்பிடத்தின் முக்கியத்துவத்தால் இலங்கை அரசுடனான உறவு அவசியமானது. ஆனால் ராஜபக்ச அரசாங்கம் பற்றி சில வசதியீனங்கள் உலகில் உள்ள சில அரசுகளுக்கு இருந்தாலும் அந்த அரசுகளுக்கு இலங்கை அரசுடனான உறவு அவசியம் என்றதன் அடிப்படையில்தான் அத்தகைய அரசுகளும் ராஜபக்ச அரசாங்கத்திற்கு உதவும் நிலையில் உள்ளன.
இத்தகைய உலகலாவிய அரசுகளின் வியூகத்தை உடைப்பதற்கான ஒரே ஒரு மூலோபாயம் தமிழகம் மட்டும்தான்.
முழு இந்தியாவிலும், அதிகமாக ஜனத்திரள் அரசியலுக்கு பெரிதும் பழக்கப்பட்டிருக்கும் மக்களாய் தமிழ்நாட்டு மக்கள் உள்ளனர். இது அரசியலில் சிறப்பானதும் முற்போக்கானதுமான அம்சமாகும்.
தமிழக மக்களிடம் தமிழீழ மக்கள் பற்றிய நீதியின் பாலான இனமான உணர்வு பெரிதும் உண்டு. சிங்கள உயர் குழாத்தின் தமிழ் இன ஒடுக்கு முறைக்கும் இனப் படுகொலைகளுக்கும் எதிரான நீதியின் பாலான ஒரே ஒரு செயல்பூர்வக் குரலாய் தமிழ்நாட்டு மக்களே இருந்துள்ளனர். இருந்து வருகின்றனர்.
அத்தகைய ஜனத்திரளின் ஒருமித்த ஆதரவுதான் சர்வதேச அரங்கில் தமிழீழ மக்கள் பிரவேசிப்பதற்கான ஒரே ஒரு பாதையாகும்.
சென்னை திரண்டு எழும்போது புதுடில்லி சென்னைக்குப் பணியும்.
புதுடில்லி பணியும் போது உலகம் புதுடில்லிக்கு தலைசாய்க்கும்.
இது தான் எளிமையான சூத்திரம்..
இதனை முற்றிலும் விஞ்ஞான பூர்வமாக விளக்க முயல்வோம்.
இலங்கை அரசு பற்றிய இந்தியாவின் தவறான புரிதல்
இராணுவ அர்த்தத்தில் இலங்கைத்தீவு பிரிக்கப்படாத "" ஓர் அரசாக ""இருப்பது இலாபம் என புதுடில்லி நினைக்கின்றது. ஆனால் அது ஒரு தவறான நினைப்பு என்பதை சிங்கள உயர் குழாத்தின் அரசியலை விளங்கிக் கொண்டோருக்குத் தெரியும். இது ஒரு புறமாக இருக்கட்டும்.
(இலங்கை பிரிக்கப்படாத ஓர் அரசாக இருப்பதோ அல்லது ஈழத்தமிழரை முழுவதும் அழித்த, வெறும் சிங்கள இன மக்கள் மட்டுமே வாழும் அரசாக இருப்பதோ, எதுவாக இருந்தாலும், அது, இந்தியா தன்னை அதிகார பலம் கொண்டு என்றைக்காவது விழுங்கிவிடும் ஒரு மாபெரும் மலைப்பாம்பு என்கிற உள்ளூர இருக்கும் அச்சத்தோடும், ஜாக்கிரதை உணர்வோடுமே, 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளாக இந்தியாவை அனுகியுள்ளது, இந்தியாவை தந்திரமாகக் கையாண்டு தப்பித்து வந்துள்ளது என்பதை வரலாறெங்கும் உள்ள ஆதாரங்கள் கொண்டு வேறு கட்டுரைகளில் விரிவாக ஆசிரியர் விளக்கியுள்ளார். அந்த மலைப்பாம்பின் குட்டிகளாக ஈழத் தமிழரை சிங்கள இனவாதம் பார்க்கிறது என்பதையும் விளக்கியுள்ளார்.)
புதுடில்லி மேற்படி தவறாக புரிந்துகொண்டு இலங்கையின் "ஒருமைப்பாட்டை" ஆதரித்து உதவுகின்ற போதிலும் புதுடில்லியின் 40 நாடாளுமன்ற ஆசனங்களைக் கொண்ட சென்னை கிளர்ந்து எழும் போது அரசியல் நலனுக்காக புதுடில்லி சென்னைக்கு பணிய வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் உண்டு.
முதலாவதாக, ஆறரைக்கோடி மக்கள் தொகையைக் கொண்ட தமிழ்நாடு எழுச்சி பெறும் போது, அதுவும் ஜனத்திரள் அரசியலுக்கு பழக்கப்பட்ட தமிழகம் எழும்போது புதுடில்லியால் பணிவதை தவிர வேறு வழி இருக்க முடியாது.
இத்தகைய ஜனத்திரள் என்னும் பலத்தை தமிழகத்திற்கு திரட்டிக் கொடுத்தது தமிழகத்திற்கான அறிஞர் அண்ணாவின் பெருங்கொடையாகும்.
இரண்டாவது அம்சம் மத்தியில் 40 நாடாளுமன்ற ஆசனங்கள்;
இந்தியாவில் தனிக்கட்சி ஆட்சியின் காலம் ஏறக்குறைய முடிவடைந்து விட்டது. மாநிலக் கட்சிகளை அரவணைக்கின்ற கூட்டு அரசாங்கங்களே இனிமேல் பதவிக்கு வரலாம்.
இந்த வகையில் கூட்டு அரசாங்கத்தை அமைக்கக்கூடிய எந்த ஒரு முக்கிய கட்சியும் தமிழகத்தை பகைக்க மாட்டாது.
ஆதலால் தமிழக மக்கள்தான் தமிழீழ மக்களுக்கான இருதய சக்தி. அதேவேளை தமிழக மக்களுக்கும் தமிழீழப் பிரதேசமே முதற்தர பாதுகாப்பு அரணாகும் என்பதையும் கருத்திற் கொள்ள வேண்டும்.
வாய்ப்பு ஏற்படும் போதெல்லாம் சிங்கள உயர்குழாத்து இலங்கை அரசு இந்திய அரசுக்கு எதிரான அரசுகளுடன் சோரம் போகும் இயல்பைக் கொண்டுள்ளது. இலங்கையின் முதலாவது பிரதமர் டி.எஸ்.சேனநாயக்கா காலத்தில் இருந்து இற்றை வரை இந்தப் போக்கைத் தெளிவாகக் காணலாம்.
இலங்கையின் மூலோபாய மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடலில் ராணுவ முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வடக்கு, கிழக்கு என்ற தமிழீழப் பிரதேசங்கள் தமிழ் மக்களின் கையில் இல்லை; சிங்களரின் அதிகாரத்தில் தான் உள்ளன. தமிழர் கையில் இருந்திருந்தால் கூட சிங்கள ஆளும் உயர்குழாத்தினர் இலகுவாகவே அந்நிய சக்திகளுக்கு அடிபணிந்து இந்தியாவுக்கு எதிரான சக்திகளுடன் தெளிவாக கூட்டுச் சேரும் முனைப்பு உள்ளவர்கள்.
இதன்படி தமிழீழ மக்களின் பலம் குன்றினால், தமிழ்நாட்டின், தமிழ்நாட்டு மக்களின் பாதுகாப்பு முதலில் கெடுவதுடன், அதன் வழியே முழு இந்திய தேசத்தின் பாதுகாப்பும் கெட்டுவிடும். ஆதலால் தமிழீழ மக்கள் இப் பிராந்தியத்தின் அமைதிக்கும் பாதுகாப்புக்கும் ஒரு முக்கியமான கேந்திர மக்கள் என்பதை தமிழகமும் இந்திய தேசமும் கருத்தில் எடுக்க வேண்டியது அவசியம்.
பரந்த இந்தியாவோடு ஏற்படும் உறவால் உலகிலுள்ள ஏனைய அரசுகளுக்கு பாரிய நலன்கள் உண்டு. ஆதலால் இந்திய அரசிற்குள்ளாகத்தான் அவை இலங்கைத்தீவை பார்க்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தமும் உண்டு. தற்போது இந்தியா உட்பட உலகில் உள்ள எந்த ஒரு அரசும் தமிழீழ மக்களுக்கு ஆதரவாக இல்லை என்பது வெளிப்படையானது.
ஆனால் தமிழ்நாட்டின் ஆறரைக் கோடி மக்களைக் கொண்ட ஜனத்திரளின் முன் புதுடில்லி பணியும் போது முதலில் புதுடில்லியின் கூட்டணி அரசும் தமிழர் பக்கம் தலைசாய்க்கத் தொடங்கும்; ஈழத் தமிழரின் மீதான அநீதிக்கு கேள்வி எழுப்பும் நிலை உருவாகும். அதனைத் தொடர்ந்து உலகில் இந்தியாவுடன் இணக்கமாக உள்ள ஏனைய அரசுகளும் தலைசாய்க்க முற்படும். இறுதியில் எஞ்சியிருக்கும் சில அரசுகளும் காலகதியில் தலைசாய்க்கும். இதுதான் யதார்த்தம்.
ஆதலால் தமிழீழ மக்களின் அனைத்து நலன்களுக்குமான, பெறவேண்டிய நீதிக்கான திறவுகோல் சென்னையில்தான் உள்ளது.
அந்த தமிழக ஜனத்திரளின் ஆதரவே,
உலகளாவிய அர்த்தத்தில் தமிழீழ ஜனநாயக நலனுக்கான திறவுகோலும் கூட.
தமிழீழ மக்களும் தமிழ்நாடும்
தமிழீழ ஜனநாயக மீட்பிலிருந்தே சிங்கள மக்களுக்கான ஜனநாயக மீட்பும் உருவாகும். சிங்கள உயர்குழாத்தின் இனவாத அரசியலுக்கு முடிவு கட்டுவதன் மூலம்தான் பரந்துபட்ட சிங்கள மக்களின் ஜனநாயகமும் உருப்பெற முடியும்.
தமிழகத்தில் உள்ள பல்வேறு கட்சிகளினதும் கட்சி அரசியலுக்குள் தமிழீழ மக்கள் விழத் தேவையில்லை. தமிழ்நாட்டு மக்கள் தங்களின் கட்சி அரசியலை தாங்களே பார்த்துக் கொள்வார்கள். தமிழக மக்கள் எந்தக் கட்சியை பதவிக்கு கொண்டுவர விரும்புகிறார்களோ அது அவர்களின் தெரிவு.
அப்படி தமிழ்நாட்டில் அதிகாரத்திற்கு, பதவிக்கு வருவோரை எம்மை ஆதரிக்குமாறு கோருவதும் அதற்காக தமிழ்நாட்டின் அனைத்துக் கட்சிகளின் நட்பையும் கோரி நிற்பதையுமே தமிழீழ மக்கள் பின்பற்ற வேண்டிய வழிமுறையாகும்.
மக்கள் அலை எழும் போது கட்சிகள் மக்கள் அலைக்கு தாமே செவிசாய்க்கும். ஆதலால் தமிழீழ தேசியப் பிரச்சினையில் தமிழகக் கட்சி நிலைப்பாடுகளுக்குள் அகப்படாது தமிழீழ கொள்கை நிலைப்பாட்டின் பேரில் அனைத்துக் கட்சிகளின் ஆதரவை கோரி நிற்பதே ஈழத் தமிழருக்கு அவசியமான மூலோபாயமாகும். தமிழ்நாட்டுடனும் அதன் அனைத்து வகையான வர்த்தக, பொருளாதார, கல்வி , கலாச்சார, தொழில்நுட்ப, அரசியல் அமைப்புக்களுடனும் ஈழத் தமிழர்கள் தொடர்புகளை உருவாக்கிக் கொண்டு தமிழகத்திற்கும் ஈழத்திற்கும் உள்ள உறவை மேலும் வலுவாக்க வேண்டும்.
தமிழகத்தில் இப்போது ஓர் அலை எழத் தொடங்கியுள்ளது. அதனைப்பற்றிப் பிடிக்க வேண்டியது தமிழீழ மக்களின் பொறுப்பாகும். இதனைத் தக்க வகையில் பயன்படுத்த வேண்டியது தமிழீழ மக்களின் பொறுப்பாகும்.
தமிழீழம் - சென்னை - புதுடெல்லி - உலகம்.
இன்றைய உலக அரசியலில் ஒரே ஒரு அரசியல் பொருளாதார ஒழுங்குதான் இருக்கின்றது. அது உலகலாவிய ஏகாதிபத்தியத்தின் மையப் பொருளாதார ஒழுங்குதான்.
உலகிலுள்ள அனைத்துப் பலம் வாய்ந்த பெரிய அரசுகளும் தமக்கிடையே இந்த முழு உலகத்தையும் வர்த்தக ஆதிக்க போட்டியின் நிமித்தம் சந்தைகளாக பங்கு போட்டுக் கொண்டுள்ளன.
இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்திற்கு முன்பு ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கிடையே உலகம் நாடுகளாகப் பங்கு போடப்பட்டது போல , தற்போது ஏகாதிபத்திய அரசுகளுக்கடையே உலகம் நாடுகளாக அன்றி சந்தைகளாக பங்கு போடப்பட்டுள்ளது. ஆதலால் இன்று உலகளாவிய ரீதியில் வர்த்தகப் போட்டியில் (ஏற்றுமதி - இறக்குமதி) ஈடுபடும் எந்த ஒரு நாடும் ஏகாதிபத்திய நாடுதான்.
உலகளாவிய ரீதியில் ஒரு நாடு தனது பண்டங்களை, மூலப் பொருட்களை சந்தையில் போட்டு வர்த்தக ஆதிக்கப் போட்டியில் ஈடுபடுமானால் அந்த நாடு எந்த நிறக்கொடியை கட்டியிருந்தாலும் அது செயல்பூர்வ அர்த்தத்தில் ஏகாதிபத்திய கொடி தான்.
இந்த வகையில் விதிவிலக்கின்றி வர்த்தக ஆதிக்கத்தில் ஈடுபடும் அனைத்து நாடுகளும் ஓர் ஏகாதிபத்திய சந்தை மையக் கூட்டைக் கொண்டுள்ளன. ஆதலால் இத்தகைய அனைத்துப் பெரிய, சிறிய அரசுகளும் இலங்கை அரசுடன் ஒரு அரசு என்கிற வகையில் சமரசத்தைக் கொண்டுள்ளன.
இந்தச் சமரசக்கூட்டில் சோசலிச நாடுகள் என்றும் முதலாளித்துவ நாடுகள் என்றும் வேறுபாடு இல்லை. நீதியென்றும், நேர்மையென்றும் இல்லை.
கொடியின் நிறம்தான் வேறு. கொடித் துணிகளின் பண்பு ஒன்றுதான். ஆதலால் கற்பனாவாத அரசியலுக்கு வெளியே இரத்தமும் சதையுமாக அரசியலை யதார்த்த நிலையில் வைத்து மதிப்பிட்டு தமிழீழ மக்களின் தேவைக்குப் பொருத்தமான ஒரு யதார்த்த பூர்வ அணுகுமுறை அவசியம்.
மேற்படி பெரிய அரசுகளின் உலகளாவிய கூட்டுச் சமரசங்களுக்கு வெளியே தமிழக மக்களின் ஜனத்திரள் என்ற ஜனநாயகப் பலம்தான் அரசுகளின் சமரச ஒழுங்கிற்கு வெளியே தமிழீழ மக்களின் நலன்களை உலகப்பரப்பில் ஸ்தாபிக்க உதவும்.
உண்மையில் தமிழீழ மக்களின் போராட்டமானது தேசிய வடிவிலான ஜனநாயக மீட்புப் போராட்டமாகும். தமிழீழ மக்களின் நலன்கள் சென்னை - புதுடில்லி - உலகம் என்ற ஒரே ஒரு பாதையை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றது.
இலங்கை அரசு தமிழரை சர்வதேச அரசுகளால் சுற்றி வளைத்தே ஒடுக்குகின்றது. அது இராணுவ பொருளாதார உதவிகளை ஒருபுறம் அமெரிக்காவிடம் இருந்தும் மறுபுறம் சீனாவிடம் இருந்தும் பெறுகின்றது. அப்படியே ஒருபுறம் இந்தியாவிடம் இருந்தும் மறுபுறம் பாகிஸ்தானிடம் இருந்தும் பெறுகிறது.
இப்படி கொள்கை, கொடி, குடை வேறுபாடின்றி தமிழருக்கு எதிராக அனைத்து நாடுகளின் உதவிகளையும் இலங்கை அரசு பெறுகிறது.
தேசிய இனப்பிரச்சனை என்பது ஓர் உள்நாட்டுப் பிரச்சனை அல்ல. அது எப்பொழுதும் ஒரு சர்வதேச பிரச்சனையாகும்.
ஆகையால் தமிழீழப் பிரச்சனையை சர்வதேசப் பரிமானத்தால் மட்டுமே தீர்க்க முடியும். தமிழீழ பிரச்சனையின் தீர்வுக்கான சர்வதேசப் பாதை சென்னை - புதுடில்லி- உலகம் என மட்டுமே அமைய முடியும்.
- மு.திருநாவுக்கரசு. 18.11.2006.
